Συνέντευξη της Κερασίας Τουλιάτου για «Τα Νέα της Τέχνης» | ArtNews.gr

«Θραύσματα Ονείρων» είναι ο τίτλος της νέας σας ατομικής έκθεσης ζωγραφικής, η οποία θα παρουσιαστεί στην γκαλερί ART-Πρίσμα – από τις 13 Νοεμβρίου έως τις 13 Δεκεμβρίου 2015. Πώς συνδέεται , λοιπόν , ο τίτλος με το περιεχόμενο των έργων σας;
Κ.Τ: Είναι η πρώτη φορά που «αναγκάστηκα» να δώσω τίτλο σε έκθεση μου. Προτιμώ να μην προκαταβάλλω τον θεατή, αλλά ο ίδιος, ο θεατής, να δει και να ερμηνεύσει το έργο σύμφωνα με την δική του αισθητική κρίση. Όσο για τον προκείμενο τίτλο «Θραύσματα Ονείρων», προέκυψε καθώς κανένα έργο δεν έγινε εκ του φυσικού, αλλά μέσα από εικόνες και μνήμες – συγκεχυμένες και θολές – προσώπων και τοπίων που έρχονταν σαν ‘’θραύσματα ονείρων’’ και αναμνήσεων και «έπρεπε» να αποτυπωθούν. …«Ότι βλέπουμε δεν είναι παρά όνειρο μέσα σε όνειρο» … Έ.Άλ.Πόε

Είναι η Τέχνη «παιδί του Ονείρου»; Μια υπόθεση εσωτερική; Τι είναι η Τέχνη για εσάς;
Κ.Τ: Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγράφιζα παντού. Η συγκίνηση, που αισθάνθηκα όταν μικρή ακόμη, αντίκρισα την «Έναστρη Νύχτα» του Βαν Γκόγκ, ήταν τεράστια…Με συνεπήρε η κίνηση, ο στροβιλισμός, η ενέργεια του έργου. Ένοιωσα σαν να αποκαλύφθηκε μπροστά μου ένας άλλος κόσμος, μαγικός, που μπορούσε να με πάρει μαζί του. Έτσι άρχισε η διαδρομή μου σ’ αυτόν τον γοητευτικό χώρο και πολύ αργότερα ενώ κατευθυνόμουν προς άλλες σπουδές – λόγω οικογενειακής παράδοσης – έκανα στροφή αμετακίνητη προς την ζωγραφική. Η τέχνη για μένα είναι καθημερινή ανάγκη, τρόπος ζωής, εσωτερική υπόθεση, «παιδί του Ονείρου», ταξίδι αυτογνωσίας, ελευθερία…

Στο έργο σας διακρίνω μία αγάπη για την τεχνική της υδατογραφίας -παρότι δεν απουσιάζουν οι ελαιογραφίες καθώς και άλλες τεχνικές…
Κ.Τ: Έχω ασχοληθεί με όλα σχεδόν τα υλικά ζωγραφικής (λάδια, αυγοτέμπερα, ακρυλικά). Με την υδατογραφία ασχολούμαι τα τελευταία χρόνια και νομίζω ότι «μου ταιριάζει». Το ζωγραφικό αποτέλεσμα μοιάζει ανάλαφρο και εύθραυστο. Διαφάνεια, φρεσκάδα, ατμόσφαιρα, λιτότητα, είναι δυνατότητες που δίνει η υδατογραφία. Επίσης, με ιντριγκάρει το στοιχείο της έκπληξης που προκύπτει από το υλικό το οποίο δεν ελέγχεται απόλυτα, λόγω της φύσης του. Πολλές φορές, ενώ τα θέματά μου αρχίζουν από κάτι συγκεκριμένο, στην πορεία ενδέχεται να «ξεφύγουν» (κι εγώ μαζί τους)…Αφήνομαι να με παρασύρει – οδηγήσει η ρευστότητα του υλικού και να αποτελέσει αφορμή για μαγική περιπλάνηση στο χρώμα. Πολλές φορές, κυρίως στα τοπία, απομακρύνομαι εντελώς από την αρχική ιδέα – εικόνα, αλλά αυτή η «ανατροπή» όταν συμβαίνει και εφόσον αποδίδει την αίσθηση που αποπνέει το θέμα, είναι που με συναρπάζει και εν τέλει μ ’ενδιαφέρει.

Τοπία βυθισμένα στην λυρική ατμοσφαιρικότητα τους, σχηματισμένα από «εύθραυστο» χρώμα και φως. Ποιός είναι ο συμβολισμός τους;
Κ.Τ: Το φως, ο ουρανός, η θάλασσα , η φύση, οι εναλλαγές του τοπίου, τα σύννεφα με την αέναη κίνησή τους και τα μεταβαλλόμενα συνεχώς σχήματα και χρώματα με ταξιδεύουν, μου δίνουν την αίσθηση της «ελευθερίας».

Μικρά κορίτσια που άλλοτε παίζουν, κοντοστέκονται, ποζάρουν ή κοιτούν τον θεατή κατάματα με μία γλυκιά αθωότητα – κάπου ωριμότητα ή μια βουβή μελαγχολία (;)
Κ.Τ: Με συγκινούν ιδιαίτερα τα παιδιά. Η αθωότητα, o τρόπος που αντιλαμβάνονται τον κόσμο, η φαντασία τους με γοητεύει. Με τρομάζει η ευαισθησία και η απόλυτη εξάρτησή τους από τους «μεγάλους». Αισθάνθηκα την ανάγκη να ζωγραφίσω αυτά τα παιδικά πορτρέτα, απρόσμενα και εμμονικά , ενώ δούλευα την ενότητα με τα τοπία. Βλέποντας παλιές φωτογραφίες της κόρης μου κυρίως, άρχισα να δουλεύω τα κορίτσια. Απομόνωσα τα πρόσωπα από το περιβάλλον, μόνο σύννεφα γύρω… Υποψιάστηκα ότι ίσως τον εαυτό μου ζωγράφιζα, όταν σε κάποια έργα άρχισαν να εμφανίζονται γάτες, οι γάτες μου που με συντρόφευαν όταν ήμουν μικρή. Παλινδρόμησα μάλλον στην δική μου παιδική ηλικία έτσι όπως από μνήμες και θραύσματα ονείρων θυμάμαι, όντας ένα παιδί μόνο ανάμεσα σε μεγάλους… – κυριολεκτικά και μεταφορικά στα παιδικά μου μάτια…

Ποιό είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από το έργο σας;
Κ.Τ: Δεν δουλεύω εγκεφαλικά, δεν κάνω προσχέδια, έχοντας μια ιδέα. Αφήνομαι στη μαγεία που μου ασκούν τα χρώματα και το λευκό χαρτί, καμβάς, τοίχος (άλλωστε υπάρχει η θητεία μου στην αγιογραφία) και ζωγραφίζω την δική μου αλήθεια… Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο μήνυμα, δεν ζωγραφίζω γι’ αυτόν τον λόγο, – τουλάχιστον όχι συνειδητά -. Αν υπάρχει «μήνυμα» σίγουρα θα έχει να κάνει με το «συναίσθημα».

Ποιός είναι ο ρόλος της Τέχνης και των καλλιτεχνών στην σύγχρονη κοινωνία;
Κ.Τ: Η Τέχνη είναι κομμάτι της κοινωνίας. Οι καλλιτέχνες με το έργο τους διδάσκουν αισθητική και παράγουν πολιτισμό, εκφράζοντας ιδέες, οραματισμούς, συναισθήματα. Θίγουν ατομικά, κοινωνικά, πολιτικά θέματα και καταστάσεις. O θεατής μπορεί να επηρεαστεί, να ταυτιστεί, να προβληματιστεί και η Τέχνη να αποτελέσει αφορμή και ερέθισμα για σκέψη και αναζήτηση της αλήθειας… Στην σύγχρονη κοινωνία η απόλυτη ελευθερία έκφρασης προκαλεί τους καλλιτέχνες να διατυπώσουν την δική τους «πραγματικότητα» χωρίς περιορισμούς και αναστολές. Ο χώρος της Τέχνης, είναι γεμάτος «θραύσματα ονείρων», τα οποία καλούν τον θεατή να ταξιδέψει μαζί του στον άχρονο και απέραντο κόσμο των δικών του αναμνήσεων και ονείρων» όπως αναφέρει ο συγγραφέας Λευτέρης Καλοσπύρος που προλογίζει τον κατάλογο της έκθεσης.

Συνέντευξη: Νικολένα Καλαϊτζάκη
 Πηγή: www.artnews.gr